Hallo allemaal!

Alweer 3 weken voorbij, wat betekent dat we jullie weer een update verschuldigd zijn! Tevens betekent dit dat onze reis bijna ten einde is, met nog maar een kleine2 weken te gaan. Wederom bedankt voor alle reacties!

Waar onze vorige update nog in het centrum van Australie was, bevinden we ons nu alweer in Torquay. Dit is voor ons het einde van de Great Ocean Road, voor velen is het het begin.
In de afgelopen 3 weken hebben we weer erg veel gezien en vooral erg veel geleerd!

Vanuit Alice Springs zijn we de West MacDonnell Ranges ingereden, deze trip begon erg goed, met stralend weer en een erg mooi gebied. Echter na een kilometer of 30 werd dit abrupt verstoord. Vanwege de hevige regenval de afgelopen week hier lag er op verschillende plekken water over de weg, de eerste horde was nog wel te nemen (40cm), maar de tweede was te veel voor ons Freddy (de auto). 78cm water op de weg konden we niet aan en er zat niks anders op dan om te keren en terug te rijden.
Vanwege dit onverwachte vooral hebben we onze extra tijd besteed bij de Kings Canyon en Uluru. Dit kwam qua tijd mooi uit, al deze bezichtingen liggen toch al gauw 300km uit elkaar!

Kings Canyon, Uluru en de Olgas waren allen erg mooi en ook erg verschillend! Zo was de wandeling bij de Kings Canyon met afstand de mooiste wandeling in Australie die we hebben gedaan, was de Uluru met haar omtrek van 9kmerg indrukwekkend en bestreek de Olgas een gigantisch groot gebied. We hebben deze dagen echt stralend weer gehad, zo stralend dat je huid er droog van wordt en je nek alsnog verbrand ondanks dat je het 3x daags insmeert met factor 30+.

Na de Uluru hebben de langste rijdag gemaakt tijdens deze reis, na 750km kwamen we aan in Coober Pedy. Hier leeft een gedeeltevan de inwoners onder de grond. Dit is vanwege de extreme temperaturen die hier in de zomer kunnen voorkomen (50graden)Verder is deze plaats bekend om haar Opal mijnen. 90% van de Opal in Australie komt hier vandaan, wat ook goed te zien is aan de hoeveelheid zandbulten op de weg er naar toe!

Na Coober Pedy hebben we afscheid genomen van de outback. Na ongeveer 4000km kwamen we weer in 'normale' bewoonde wereld met aantrekkelijke benzine prijzen.
Van South Australia hebben we niet erg veel gezien, we zijn redelijk rechtstreeks naar beneden gereden, omdat we hier bij een schapenboer (Frank)zouden verblijven. Dit verhaal geeft goed weer hoe sociaal en vriendelijk de mensen hier zijn. Op een regenachtige ochtend in Nieuw-Zeeland heeft Manon (tijdens het stroom ontkoppelen) 5min gepraat met deze schapenboer. Dit resulteerde in een uitnodiging op zijn ' Farm' en een mobiel nummer. Twee maanden later maar eens een gokje gewaagd en met succes!

We zouden opgehaald worden door zijn vrouw (Mary) in Beachport, een klein plaatsje aan de kust met welgeteld 400 inwoners. Tijdens een kopje koffie kennis gemaakt (en verteld hoe goed onze auto wel niet was omdat we na 11000km nog geen problemen hadden gehad). Na nog geen 3min richting de boerderij besloot Freddy om zijn ongeschonden status maar in de sloot te gooien. Hij schakelde niet meer door en de snelheidsmeter deed het ook niet meer.In plaats van gelijk deze middag te helpen op de boerderij hebben we onze tijd besteed in een Ford garage. Geen probleem werd er gezegd, moest alleen een onderdeel besteld worden.
Bij aankomst om Freddy op te halen slecht nieuws, reparatie zou ongeveer 3000dollar gaan kosten. Besloten om dit maar niet te doen en te zien hoe ver we komen. Een wijze les geleerd over het hebben van een eigen auto, het kost altijd meer dan je denkt!
De rest van de week flink geholpen op de boerderij tijdens het schapen scheren, schapen drijven, markeren, geelspuiten en soms letterlijk schapen gooien. Veel geleerd over het leven van een schapenboer, wat toch wat meer inhoud dan schapen in de wei.
Echt een top week gehad. Frank en Mary hebben ons overal mee naar toe genomen, een BBQ, uiteten, veel te luxe tapas, de film en de omgeving waarin ze wonen. Na 9 dagen dan toch eindeljik afscheid moeten nemen, er stond voor ons nog wat op het programma ( en de auto gaat niet heel hard meer).

De afgelopen 5 dagen hebben we doorgebracht langs de Great Ocean Road. Deze 250km lange weg langs de kust was erg mooi. Het weer zit ons echter niet mee, erg wisselvallig met veel regen en niet al te warme temperaturen. Al mogen we natuurlijk nog steeds niet klagen met al die sneeuw in Nederland!
De auto rijdt nog steeds, we hebben inmiddels al 400km afgelegd in 3e versnelling en het eist wat planning met heuveltjes (gas geven naar beneden zodat je beter de volgende bult op komt) . Gelukkig is het redelijk vlak en halen we het wellicht nog tot aan Sydney! We houden julie op de hoogte...

Groetjes!

Ps. excuses voor dit lange verhaal en de vele foto's, maar als je update moet je het goed doen!