Coming home again...

Hallo!

Na 22 weken en 2 dagen is het voor ons alweer tijd om terug te gaan naar het koude Nederland! Na alle sneeuw verhalen van de afgelopen weken niet echt een geweldige timing, we zitten hier immers in de zonmet 25 graden. En dit is voor Australische begrippen nog een frisse zomer. Wel hebben we natuulijk erg veel zin om iedereen weer te zien en te spreken!

In dit verhaal een korte samenvatting van ons avontuur.

Het avontuur begon in Bangkok, waar we het laagste uurtarief voor het openbaar vervoer ooit betaald hebben: 15eurocent voor de hele middag tuktuk. De NS kan hier nog wat van leren! Onze reis werd vervolgt in het oudste regenwoud van de wereld, Taman Negara, Maleisie. Ook hebben hier ons hoogtepunt bereikt bovenop de Mt. Kinabalu en ons dieptepunt in de Celebes sea waar we ons duikbrevet hebben behaald.
Na een paar dagen Singapore hebben we onze reis voortgezet in Nieuw-Zeeland. Met de vrijheid van een camper hebben we gezwommen met dolfijnen, helemaal zelf yellow-eyed pinguins gespot, een bootcruise gemaakt in de doubtfull sound, geheli-hiked op de Fox Glacier, tot aan onze knieen in de sneeuw gelopen tijdens de Tongariro Alpine Crossing (hier was het leuk, in NL zijnwe het waarschijnlijk na 2 dagen zat) en op de valreep nog een skydive gemaakt!
Het hebben van een eigen camper bracht ook een zekere taak met zich mee, die wij (tot 2x toe) grandioos hebben gefaald. Het gaat hier om de welbekende stroomkabel die je op de camping zo fijn voorziet van licht en een koude koelkast. Na het inpluggen, moet deze natuurlijk op de dag van vertrek ook weer worden uitgeplugd en hier ging het mis. Natwee keer in 3 dagen en (gelukkig) slechts$10 armer, staat dit bovenaan de lijst ' een ezel stoot zich wel twee keer aan dezelfde steen'.
Na 6393km waren we klaar voor ons vertrek naar grote broer Australie.

Het hebben van een eigen vervoersmiddel beviel ons erg goed en hebben besloten om een eigen auto te kopen! Na welgeteld 4 uur hebben we een ' weloverwogen belissing' gemaakt en de gezinsuitbreiding was een feit: Freddy, ULX-851, NSW.
Wij als echte autokenners kwamen er na 2 dagen achter dat weeen lekke band hadden enbedachten ons pas na een maand dat er misschien toch wel iets mis was met de airconditioning. Na een lange tijd van reizen en vrijetijd functioneren je hersens niet meer op normaal niveau, zullen we maar zeggen.
Verder heeft Freddy ons een hoop plezier bezocht, we hebben een geweldige trip gehad die ons langs de oostkust naar het noorden bracht, van hieruit het binnenland in naar the red centre (de voor ons wel erg groen was) om zo (na 1,5 week op de boer)in het zuidenvia de Great Ocean Road en een bezoekje aan de hoofdstad Canberra onze rondreis af te sluiten in Sydney (met 6 onbetaalde tolrekeningen).
Helaas is het voor ons onduidelijk hoeveel kilometers we gereden hebben in Australie, aangezien na 11000kmFreddy bleef steken in 3e versnelling en hierbij ook meteen de snelheidsmeter en kilometerstand. Na een berekening met behulp van de kaart hebben we grofweg 2000km in 3e versnelling gereden zonder te weten hoe hard. Dit laatste was ook niet heel erg van belang, want hard gingen we toch niet meer...
Verkopen was niet echt meer aan de orde en dus hebben we hem voor een nog redelijk bedrag weer teruggebracht naar de dealer waar we hem gekocht hebben.

Tijdens onze reis hebben we 5 landen aangedaan energ veel 'wildlife' gezien, hier een kortlijstje: Apen, dolfijnen, pinguins, wallabies, kangaroos, koala's, cassowaries, kamelen (eigenlijk drommedarissen), emus, enchidna's, haaien en reuze schildpadden!
Verder heeft Manon de vervelende gave ontwikkeld om steeds sleutels kwijt te raken, is Frank ineens begonnen met boeken lezen en hebben wij het gepresteerd om na 10 jaar (!) droogte in Australie het jaar uit te kiezen waarin deze periode is doorbroken met enorm veel regen. Zelf hebben we hier gelukkig weinig van gemerkt, maar waar in Europa de sneeuw veelvuldig in het nieuws is, zijn hier de overstromingen favoriet.

Wij zijn na 5 maanden een geweldige ervaring rijker. Het op reis gaan is de beste beslissing geweest en we hebben er geen moment spijt van gehad. Voor ons is het nu weer tijd om naar huis te gaan, maar voor iedereen die met de gedachte speelt om te gaan reizen kunnen we alleen maar zeggen: doen!

' It's something unpredictable, but in the end it's right. We had the time of our lifes'

Ook als je niet studeert valt er wat te leren!

Hallo allemaal!

Alweer 3 weken voorbij, wat betekent dat we jullie weer een update verschuldigd zijn! Tevens betekent dit dat onze reis bijna ten einde is, met nog maar een kleine2 weken te gaan. Wederom bedankt voor alle reacties!

Waar onze vorige update nog in het centrum van Australie was, bevinden we ons nu alweer in Torquay. Dit is voor ons het einde van de Great Ocean Road, voor velen is het het begin.
In de afgelopen 3 weken hebben we weer erg veel gezien en vooral erg veel geleerd!

Vanuit Alice Springs zijn we de West MacDonnell Ranges ingereden, deze trip begon erg goed, met stralend weer en een erg mooi gebied. Echter na een kilometer of 30 werd dit abrupt verstoord. Vanwege de hevige regenval de afgelopen week hier lag er op verschillende plekken water over de weg, de eerste horde was nog wel te nemen (40cm), maar de tweede was te veel voor ons Freddy (de auto). 78cm water op de weg konden we niet aan en er zat niks anders op dan om te keren en terug te rijden.
Vanwege dit onverwachte vooral hebben we onze extra tijd besteed bij de Kings Canyon en Uluru. Dit kwam qua tijd mooi uit, al deze bezichtingen liggen toch al gauw 300km uit elkaar!

Kings Canyon, Uluru en de Olgas waren allen erg mooi en ook erg verschillend! Zo was de wandeling bij de Kings Canyon met afstand de mooiste wandeling in Australie die we hebben gedaan, was de Uluru met haar omtrek van 9kmerg indrukwekkend en bestreek de Olgas een gigantisch groot gebied. We hebben deze dagen echt stralend weer gehad, zo stralend dat je huid er droog van wordt en je nek alsnog verbrand ondanks dat je het 3x daags insmeert met factor 30+.

Na de Uluru hebben de langste rijdag gemaakt tijdens deze reis, na 750km kwamen we aan in Coober Pedy. Hier leeft een gedeeltevan de inwoners onder de grond. Dit is vanwege de extreme temperaturen die hier in de zomer kunnen voorkomen (50graden)Verder is deze plaats bekend om haar Opal mijnen. 90% van de Opal in Australie komt hier vandaan, wat ook goed te zien is aan de hoeveelheid zandbulten op de weg er naar toe!

Na Coober Pedy hebben we afscheid genomen van de outback. Na ongeveer 4000km kwamen we weer in 'normale' bewoonde wereld met aantrekkelijke benzine prijzen.
Van South Australia hebben we niet erg veel gezien, we zijn redelijk rechtstreeks naar beneden gereden, omdat we hier bij een schapenboer (Frank)zouden verblijven. Dit verhaal geeft goed weer hoe sociaal en vriendelijk de mensen hier zijn. Op een regenachtige ochtend in Nieuw-Zeeland heeft Manon (tijdens het stroom ontkoppelen) 5min gepraat met deze schapenboer. Dit resulteerde in een uitnodiging op zijn ' Farm' en een mobiel nummer. Twee maanden later maar eens een gokje gewaagd en met succes!

We zouden opgehaald worden door zijn vrouw (Mary) in Beachport, een klein plaatsje aan de kust met welgeteld 400 inwoners. Tijdens een kopje koffie kennis gemaakt (en verteld hoe goed onze auto wel niet was omdat we na 11000km nog geen problemen hadden gehad). Na nog geen 3min richting de boerderij besloot Freddy om zijn ongeschonden status maar in de sloot te gooien. Hij schakelde niet meer door en de snelheidsmeter deed het ook niet meer.In plaats van gelijk deze middag te helpen op de boerderij hebben we onze tijd besteed in een Ford garage. Geen probleem werd er gezegd, moest alleen een onderdeel besteld worden.
Bij aankomst om Freddy op te halen slecht nieuws, reparatie zou ongeveer 3000dollar gaan kosten. Besloten om dit maar niet te doen en te zien hoe ver we komen. Een wijze les geleerd over het hebben van een eigen auto, het kost altijd meer dan je denkt!
De rest van de week flink geholpen op de boerderij tijdens het schapen scheren, schapen drijven, markeren, geelspuiten en soms letterlijk schapen gooien. Veel geleerd over het leven van een schapenboer, wat toch wat meer inhoud dan schapen in de wei.
Echt een top week gehad. Frank en Mary hebben ons overal mee naar toe genomen, een BBQ, uiteten, veel te luxe tapas, de film en de omgeving waarin ze wonen. Na 9 dagen dan toch eindeljik afscheid moeten nemen, er stond voor ons nog wat op het programma ( en de auto gaat niet heel hard meer).

De afgelopen 5 dagen hebben we doorgebracht langs de Great Ocean Road. Deze 250km lange weg langs de kust was erg mooi. Het weer zit ons echter niet mee, erg wisselvallig met veel regen en niet al te warme temperaturen. Al mogen we natuurlijk nog steeds niet klagen met al die sneeuw in Nederland!
De auto rijdt nog steeds, we hebben inmiddels al 400km afgelegd in 3e versnelling en het eist wat planning met heuveltjes (gas geven naar beneden zodat je beter de volgende bult op komt) . Gelukkig is het redelijk vlak en halen we het wellicht nog tot aan Sydney! We houden julie op de hoogte...

Groetjes!

Ps. excuses voor dit lange verhaal en de vele foto's, maar als je update moet je het goed doen!

Fan-tas-tisch!

Lieve allemaal!

Allereerst: we genieten elke keer ontzettend van alle lieve mailtjes, reacties op onze verhalen en foto's, etc.! Dank jullie wel daarvoor.

Het is alweer een hele tijd geleden dat we wat van ons hebben laten horen, te druk met genieten, dingen zien/ervaren en rond rijden door Australie. Op dit moment bevinden we ons in het centrum van Australie: Alice Springs! Voor iedereen die denkt dat het daar alleen maar heet en zon is, verkeerd gedacht. Het komt vandaag hier met bakken uit de lucht, maar vanaf morgen wordt het weer zon en 30 graden, gelukkig maar!

Ons vorige verhaal is geeindigd op de dag voor Fraser Island, deze tour was fantastisch! Ondanks een iet-wat vreemde groep waarin wij waren geplaatst (we reden met z'n 8en in een 4WD). De groep werd gelukkig met de dag leuker, en de andere groepen (we waren met 4) waren erg gezellig! Fraser Island zelf is een eiland met een natuur waar je u tegen zegt. Het eiland bestaat uit alleen maar zand en zoetwatermeren, met de prachtigste kleuren/vormen/etc. Een kleine greep uit ons bezoek hier: Lake Wabby, waar een 30 minuten wandeltocht er naar toe resulteert in enorme zandduinen, die regelrecht na beneden glijden het water in. Het was een prachtig uitzicht (helaas liep Manon verkeerd en heeft ze de zandduinen opgeklommen, ipv naar beneden). Indian Head was een prachtig uitzicht punt over de zee en het strand, waar we ook nog eens een mantaray, schilpadden en een haai hebben gespot! Het hoogtepunt van de trip was toch wel Lake Mckenzie, met recht het bekendste meer van Fraser Island, parelwitte stranden en helder blauw/turqouise water, de zon erbij en het plaatje was compleet. We hebben op Fraser Island rondgereden in een 4WD, wat opzich al een hele ervaring was. We hebben allebei gereden, over het strand (met hoog tij), wat een kick geeft dat, maar het is ook een hele opgave om een 4WD goed door het mulle zand te sturen. Manon heeft het gepresteerd om de 4WD met een mooie draai door het zand flink vast te rijden.

Vanuit hier zijn we redelijk snel naar boven gereden richting Airlie Beach, de vertrekplaats richting de whitsundays. Onderweg nog wel twee ontzettend mooie gratis campspots meegepakt, een aan de rivier en de ander praktisch op het strand. In Nederland zouden ze hier wel raad mee weten met hoge campeerprijzen en een luxe camping, maar hier blijft de natuur ongerept. En deze gratis plekken maakt het reizen in Australie wel extra aantrekkelijk en goedkoop!

Vanuit Airlie beach zijn wij vertrokken met een zeilboot de whitsundays op. Het is moeilijk te omschrijven hoe mooi deze reis was. Vanaf moment een gingen de zeilen omhoog en de klik in de groep was fantastisch! De whitsundays op zichzelf als natuurgebied na alle verhalen en Fraser Island, vielen toch wat tegen. Begrijp het niet verkeerd, het is prachtig, maar niet alles overtreffend zoals vele zeggen. De 2 dagen en 2 nachten hier zijn voorbij gevlogen, het is gewoon fantastisch om te zeilen door zo'n mooi natuur gebied, sunset te zien op een verlaten zandbank met nacho's uit de oven erbij gemaakt door de crew, doflijnen te spotten bij zonsondergang, turtles te zien als je wakker wordt en de snorkelplekken zijn ronduit geweldig!

Na de whitsundays hebben we onze weg vervolgd naar het tropische noorden. Dit was ook duidelijk te merken in de regenval (de meeste regen hier ooit gevallen is in Tully, 7.9m. in een jaar). De regenval was ons echter goed gezint, een harde plensbui, wat resulteerde in avondeten in de achterbak van de auto en dat was het. Het tropische noorden bracht voor ons vooral mooie groene natuur, wandelingen, veel watervallen en wederom prachtige campspots in de bush. We hebben ons zelfs nog de rivier op gewaagd om crocs te spotten, dit is prima gelukt! Verschillende baby's en middelformaten maar het hoogtepunt was toch wel een croc van 4 meter lang (ong 75jaar oud) die verscholen lag in de mangroves. Fan-tas-tisch!

Nu wij allebei bevoegd zijn om te duiken konden we een ding natuurlijk niet aan ons voorbij laten gaan: duiken op het Great Barrier Reef. 's Ochtends om 8.30 gingen we op pad richting het Agincourt Reef (outer reef van het GBR) om daar 3 verschillende duiken te maken. Wat een kleuren, wat een vissen, zelfs een schildpad en vooral wat een fantastisch koraal! Onze lijst met 'dieren-die-we-hebben-gezien-onder-water' hebben we kunnen uitbereiden met haaien, de white tip reef shark en de maori wrasse. Ook al is ons duiklogboek nog maar klein, onze diveguide was erg verrast over al het moois wat wij al hadden gezien. Het GBR is een goede toevoeging aan onze lijst!

Inmiddels zaten de eerste 5000km met onze auto er al op en werd het tijd voor een grondige check! De olie laten verwisselen, de motor opnieuw laten keuren, de aircondition laten hervullen met gas en we waren klaar voor het volgende avontuur: the australian outback! Voor degene die niet precies weten waar de outback ligt, het is het volledige binnenland van Australie en erg dun bevolkt (de plaatsjes aan de hoofdweg liggen ongeveer 200 km van elkaar vandaan, als je daarvan afwijkt dan kom je zo op afstanden van 500 km tussen plaatsen).

De outback is niets en toch ook weer heel veel! Wat een fantastische natuur, wat een afstanden, wat een rust en wat een wildlife. De eerste ochtend voor ons in de outback begon met een ochtendwandeling waarbij we tijdens het kletsen werden 'gestoord' door gedreun naast ons. Een snelle blik opzij en we zagen 10 kangaroos voorbij springen, fan-tas-tisch! Een kleine greep uit de variatie aan wildlife die we onderweg tijdens het rijden zijn tegen gekomen zijn o.a. Emu's, een pelikaan (languit liggend op de weg), een red kangaroo (wat een groot beest), veel roofvogels en vooral erg veel sprinkhanen. Deze sprinkhanen bezorgen ons ook nog een extra taak: het ventilatierooster van de auto leegschrapen, deze zit na een aantal uur rijden vol met gegrilde sprinkhanen (stuk of 20-30). Niet de leukste taak, maar we willen niet met een oververhitte motor stil langs de weg komen te staan.

Het rijden door de outback is niet te beschrijven, ook al rijden wij alleen op de hoofdwegen (onze auto is helaas geen 4WD, maar voor onze volgende trip is hij al vast gereserveerd), het komt vaak voor dat je in een half uur niet eens een andere auto tegenkomt. Tijdens het rijden heb je ook hele stukken waarbij je 360 graden in de rondte niks anders ziet dan de horizon en een verdwaalde boom. De weg in outback wordt vooral gedomineerd door road-trains, vrachtwagens van ongeveer 50-53 meter lang. Wat een eind! De road-trains voorzien de mensen in de outback van alles wat ze nodig hebben. Om deze in te halen moet je op z'n minst een zicht hebben van 1 km voor je en de road-train seinen dat je er langs wilt. Een hele ervaring opzich, maar so far so good.

Zoals al eerder gezegd zitten we nu in Alice springs. Vanuit hier staan de volgende dingen voor de komende maand nog op de planning: de Uluru (Ayers Rock), de Katja Olgas, the Kingscanyon, de MacDonnell Ranges, een weekje bij een australische boer (die wie in NZ hebben leren kennen), the great ocean road, de hoofdstad: Canberra, en de terugreis alweer richting Sydney om daar onze auto te verkopen.

De oplettende lezer heeft vast al door hoevaak het woord fantastisch door ons is gebruikt, maar dat is toch het kernwoord van onze reis hier:

FAN-TAS-TISCH!!

Tot over een paar weekjes weer in Nederland, wij gaan hier nog even fan-tas-tisch genieten!

Living the good life

De eerste2,5week zitten er alweer op in Australie!Langzaam maar zeker begint het besef te komen dat dit het laatste land is van onze reis en dat we hierna niet weer door zullen vliegen na een andere mooie bestemming, een nieuw avontuur, maar'gewoon' weer richting Nederland.Met de rondtrip diewe nog op de planning hebben staan is dit soms wel even net iets meer plannen dan we gewend zijn, (de afstanden hier zijn groot, in totaal zal de rondreis ongeveer 13.000 km worden)het zou namelijk tochbeetje vervelend zijn als we straksgeen tijd meer hebben om onze auto te verkopen of helemaal ons vliegtuig missen.

De eerste dagen in Sydney hebben we besteed aan genieten van het feit dat we in Australie waren, het opera house en de harbourbridge echt zien ipv over dromen, genieten van het weer, kangaroo's en koala's zien (en slangen/spinnen). Daarnaast hebben we deze dagen besteed aan het autoshoppen en het kopen van camping gear etc.

12 oktoberbegon onze roadtripdan echt!Alleerstrichting de Blue Mountains (National Park), daar hebben we onze eerste hikevan Australiegedaan. Nog niet eens halverwegelag er naast het pad waarop we liepen een slang,een 'o-ja, de leven hier echt in het wild' momentje volgde. Gelukkig sliep de slang en was er niet veel aan de hand. Op de terugweg keek hij ons indringend aan en hebben we allebei heel subtiel onze pas iets versneld.

De slangen en spinnen hier zijn toch flink wennen, helemaal omdat van een aantal soort slangen de beet dodelijk kan zijn en zelfs van 2 spinnen kan de beet dodelijk zijn. Het nadeel bij deze spinnen is, dat de twee (eventueel) dodelijke spinnen niet groter zijn dan het gemiddelde spinnetje in Nederland.Ze zullen niet groter zijndan de nagel van je pink. Maar wees gerust allemaal, we kijken goed uit en checken altijd onze auto of we niet toevallig zo'n soort vriendje perongeluk hebben meegenomen. De tip die we kregen van een aussie stel dat we onderweg zijn tegengekomen over slangen was, gewoon op een klein afstandje van de slang stil blijven staan en dan gaat hij vanzelf weg. Zolang je er maar niet zonder schoenen op gaat staan is er vrij weinig aan de hand.

Vanaf de Blue Mountains zijn wij langzaam omhoog gereden, met nog een kleine omweg weer via Sydney omdat onze auto wat mankementen vertoonde. Deze zijn weer keurig gemaakt door de dealer waar we de auto hebben gekocht en nu loopt de auto weer als een tierelier. Op dit moment zitten we in Hervey Bay van waaruit we morgen zullen vertrekken voor een 3-daagse tour op Fraser Island, het grootste zandeiland ter wereld. Dit eiland zullen we samen met een groep van ongeveer 25 mensen gaan verkennen met 4x4's. 's Avonds staan heerlijke BBQ's op het strand op de planning en 's nachts slapen we in tentjes op het strand. Wij hebben er zin in!

Tussen de Blue Mountains en Hervey Bay hebben we onder andere de volgende stops gemaakt: Byron Bay (heerlijk 3 dagen zon-zee-strand-wijn-toastjes), de Australia Zoo (van Steve Irwin), meerdere National Parks, een wildlife hospital, etc. Brisbane hebben we overgeslagen, een stad blijft toch een stad en dat hebben we nu wel gezien. Liever de natuur in en het echte Australie zien.

De Zoo was overigens voor ons een ontzettende leuke (en mega touristische dag), we hebben alles gedaan wat er gedaan kon worden ongeveer, van hot naar her gerend, op de foto geweest met koala's, pythons, alligators en wombats geknuffeld en vastgehouden, krokodillenshows gezien, etc.. Wat een heerlijk park en wat een heerlijke sfeer hangt daar, dierentuinen in Nederland kunnen de nog wat van leren.

Na onze Fraser tour staan er nog wat grote dingen op de planning, we gaan zeilen/duiken en snorkelen op de Whitsundays, we gaan duiken in het Great Barrier Reef, nog een dag raften, het tropische noorden bewonderen en daarna gaan we dan eindelijk echt de outback in. Met een heleboel tips die we hebben gekregen van Thomas & Inge (grote dank), kunnen we veilig op pad de outback in! Nu alleen nog hopen dat onze auto ons in de 4000 km outback niet in de steek laat, maar wij hebben er vertrouwen in.

Over de outback gesproken, wij hebben een tweede telefoonnummer hier: 0061457090701 dit nummer is voor ons duurder om te gebruiken maar heeft wel meer bereik. Dus voor de mensen die ons willen bereiken, liever vanaf nu dit nummer gebruiken (het andere nummer hebben we ook, maar heeft niet altijd bereik).

Veel liefs vanuit het warme Australie!

Hopelijk houd de gedachten aan ons op 't strand, met een zonnetje erbij jullie ook een beetje warm in 't herfstige NL.

Destination Australia

Wij zijn weer veilig aangekomen op onze volgende bestemming: Australie! Na een erg turbulente vlucht landden wij op Sydney. Onderweg besloten om de vlucht naar Cairns niet te boarden, ivm een betere car market hier in Sydney. De route is dus ook enigsinds wat veranderd, globaal is deze nu: Sydney-Brisbane-Cairns-Alice Springs-Adelaide-Melbourne-Sydney, een luttele 10.000km staan ons te wachten!

Ons besluit om in Sydney te blijven heeft goed uitgepakt, we zijn nu de trotse eigenaar van een heuze stationwagon, voor de liefhebbers: Witte Ford Falcon (1996). Vanaf morgen zullen wij Sydney verlaten en onze roadtrip beginnen!

We zijn mobiel bereikbaarop: 0061451652267

Tot onze volgende update!

P.s. voor 't echte australie gevoel: de eerste kangaroo's en koala's zijn al gespot :)

"Some just dream, others live their dreams!"

Wij rekenen ons zelf voor het gemak tot de laatste groep :)! Alles hier voelt als een grote droom, die vanaf morgen wordt voorgezet in Australie.

Het Noorder eiland zit er alweer op!Een alpine crossing, andere wandeltochten, vele hotpools, mudpools, vulkanische activiteit, mooie stranden, afgelegen campingsen lekker weer hebben ons binnen no time weer twee weken verder gebracht. Met als geweldige afsluiter van onze tijd in NZ een Skydive!

Wij zijn er vandaag eindelijk achter gekomen hoe we makkelijk (en relatief snel) foto's op onze eigen site kunnen plaatsen. Maar helaas heeft dit wel als gevolg dat onze tijd voor een goed verhaal nu flink beperkt blijft.

Jullie zullen het voor nu moeten doen met de foto's van het Zuider eiland en een kort verhaal. Onze volgende update volgt vanuit het heerlijke, warme Australie. Waar we ons avontuur hopelijk gaan voortzetten per auto, dus dat wordt vanaf morgen op autojacht (kopen en weer verkopen is het idee).

Voor nu, gaan wij nog even goed genieten van onze laatste avond in NZ/Auckland.

Veel liefs!

Regen en zonneschijn op het zuidereiland

Ha allemaal!

We hebben weer een computer (en de tijd) gevonden om jullie een update te geven over ons leven hier in Nieuw-Zeeland. De laatste week (2 weken misschien al wel) zit het weer ons wat tegen, heel erg veel regen en koud. Maar desondanks vermaken wij ons uitstekend! Daarbij is het weer ons telkens heel erg gunstig gezind tijdens geplande activiteiten, dan ineens is de lucht strak blauw en is er volop zon, dus wij klagen nog absoluut niet.

Inmiddels zitten wij sinds vanochtend op het Noordereiland, dus gevoelsmatig zitten we op de helft, ook al hebben we nog maar 2 weken over in NZ van de 6.

Op het zuidereiland hebben wij nog een aantal hele toffe dingen gedaan die wij jullie niet willen onthouden! Om te beginnen met de heli-hike op de Fox Glacier (West-Coast). De weg ernaar toe hebben we gereden in regen, regen, regen (wij wisten niet dat je 120 km lang regen kon hebben). Maar toen we de volgende ochtend wakker werden hadden we stra-lend weer! Met een helikopter zijn we de gletsjer op gevlogen (met een heuse landing op 't ijs). Daar hebben we ijzers onder onze schoenen gebonden en hebben we een2,5 uur durende hike gemaakt op de gletsjer. Heel erg gaaf! Het ijs was prachtig mooi blauw gekleurd, we hebben in coves gestaan die door het water zijn gevormd in de gletsjer. Het hiken op de gletsjer is overigens wel omhoog-omlaag-etc. ipv alleen maar redelijkvlak wat sommigen zouden verwachten. (Dit alles hebben we in het gezelschap gedaan van Joris, voor degene die hem niet kennen: een jongen ook uit Eibergen

Verder hebben we nog prachtige hikes gemaakt van in het Abel Tasman National Park en op de Queen Charlotte track. Op allebei hebben we een dag gehiked, prachtige natuur, bergen afgewisseld met mooie zandstranden en een ontzettend blauwezee. Beide tracks zijn normaal 3-5 dagen, maar vanwege tijdsgebrek hebben we bij allebei de tracks 't mooiste gedeelte uitgekozen om te wandelen (gemiddeld 15 km).

Dit is een korte samenvatting van wat we allemaal hebben gedaan, we hebben ondertussen nog heel wat leuke plekken bezocht waaronder de Golden Bay, Cape Foulwind met een hele grote zeehonden kolonie, de Franz Joseph (een andere gletsjer), Queenstown en ga maar door!

Voor het Noordereiland staan nu de hotpools, vulkanen, de oudste/grootste bomen, duiken, meer hikes/nationale parkenen hopen-op-beter-weer op de planning! Genoeg te doen dus de komende 2 weken, de tijd vliegt!

De foto's uploaden we binnenkort (we proberen het zo snel mogelijk)! Hoe is het verder in Nederland? Jullie naar het koude weer, wij gaan op naar het warmere!

We willen dit verhaal nog niet afsluiten zonderpapa (Frank)nog even te feliciteren!Wij drinken er hier een voor je verjaardag!

Veel liefs van ons

Kiwiland!

Hallo allemaal!

Het is alweer even geleden dat we eenverhaal hebben gepost! Maar hier even een korte update. Internet is hier trouwens erg duur, zeer traag en niet overal aanwezig!

We zijn inmiddels alweer twee weken in Nieuw-Zeeland en het bevalt erg goed! Het is een geweldig mooi land met een zeer afwisselend landschap. Een kleine greep uit demooie dingen die we hier al hebbengedaan/gezien:

We hebben met dolfijnen gezwommen! In de open zee (10graden), behoorlijk koud, maar fantastisch omtussen/metwilde dolfijnen te zwemmen!Ook hebben we yellow-eyed-pinguins gespot in het wild, het duurt even voordat je ze ziet (we hebben 55 min gewacht) maar het was super om te zien hoe ze vanuit zee weer terug komen op 't land na een dagje vissen. Ook zijn we gister naar, wat volgens velen,een van de mooiste gebieden ter wereld geweest. Wij sluiten ons bij deze mening aan, fiorden, watervallen, baaien, zeehonden, een reusachtig groot meer, bergen met sneeuw en heel erg veel stilte om je heen!De foto's (die zullen volgen) kunnen dit misschien een klein beetje overbrengen, maarhet was4uur lang genieten!!

Dit is nog maar een kleine greep van wat we allemaal hebben gedaan/gezien! Maar een uitgebreidere update volgt hopelijk binnenkort snel!

Voor de mensen die het nieuws hebben gezien, wij hebben de aardbeving wel gevoeld maar geen schade oid. We hebben ook alleen de eerste heftigste schok gevoeld, verder zaten we (gelukkig) al te ver richting het zuiden, Dunedin.
Nu zitten we in Te Anau en we trekken morgen verder richting Queenstown, op de planning voor het zuidereiland staan nog: de gletsjers, misschien een skydive/helicoptervlucht richting de gletsjers, een 3-daagse wandeltocht, een aantal meer hiketochten, prachtige autoroutes en waarschijnlijkmet 2 wekenrichting het Noordereiland.

Voor alle mensen die ons wilden verwelkomenin ons koude kikkerlandje op 13 januari met een bezoekje op schiphol, we zullen 23 december al terug zijn en landen om 06.30! Wij verwachten natuurlijk een groot welkomscomite ;)! En wij zullen jullie dan vergezellen tijdens de feestdagen!

Liefs vanuit NZ!